We zijn geneigd om zwarten
te zien als de bevolkingen ten zuiden van de grote woestijn of dus aan alle
volkeren die als zwarte of neger aangeduid worden. Door vermenging is het
onderscheid tussen diverse ontwikkelingen vaak sterk gereduceerd.
Zo worden de rijzige
negroïde bevolking nabij de Nijl als Niloten of Nijl Negers genoemd, en zijn ze
verwant aan de slanke bevolking nabij de Afrikaanse kusten ten zuiden van de
woestijn. Deze slanke zwarten behoren echter niet tot hetzelfde ras der
binnenland bevolking. Zij behoren tot een totaal andere ontwikkeling die sterk
aanleunt bij Indo-Europese zwarte van India of tot de instinctief
individualistische volkeren. Hun dans en zang talent is doorgaans ondermaats en
ver verwijdert van dat der zwarte binnenland bevolking. Hun verwantschap met
een belangrijk deel der Indo-Europese ontwikkeling is dan ook onbetwistbaar.
Een tweede groep die
door de meeste antropologen tot de Negroïde volkeren worden gerekend zijn de Khoisan
bestaande uit de Khoikhoi(Hottentot) en San(Bosjesman) Beiden hebben een
verwant taalgebruik dat als kliktaal wordt aangeduid, afkomstig van een kort
klikkend keelgeluid dat ze produceren tijdens het spreken. De Khoikhoi en San hebben en verrassende overeenkomst met de oost Aziatische binnenland ontwikkeling, die
bij vele van hen in hun fysieke kenmerken opvallen, zo hebben vele van hen de
verrassende gelige huidskleur waardoor ze onvoldoende tegen de zon(UV) beschermd
zijn en zich vaak met okerkleurige klei instrijken. Ook hun haren zijn veelal
een tussen soort tussen het kroeshaar van de negroïde en het strakke haar van
de Aziaat, waardoor de kroes niet door krult en in klissen bijeen trekt (haarbosjes).
Niet zelden lijken de ogen ook op de Aziatische spleetogen doch het meest verrassende
is hun extreem pacifisme dat overeenkomst met de solitaire bevolking van het
Oost Aziatisch binnenland. Hun mentale opstelling, gewoonten en cultuur, verwijzen
trouwens uitsluitend naar het instinctief
solitaire. Ook hun weerloosheid voor agressie vanuit de eigen soort verwijst naar
het instinctief solitaire en het typische gemis aan assertiviteit, waardoor de
meest geduchte jagers van Afrika, de grootste slachtoffers werden van de blanke
veroveraars.
Als derde oude
Afrikaanse ontwikkeling verwijzen we naar oorspronkelijke bosbewoners van de Afrikaanse
regenwouden, die we algemeen kennen onder de noemer Pygmeeën.
Oorspronkelijk zouden
ze slechts ongeveer tot 1.20m groot worden, doch vermenging en mutaties zorgen
er voor dat de Pygmee vandaag een grote bereikt van tussen 1.2m en 1.5m. Deze
bevolking wordt echter veelal als behorende tot de negroïde gerekend, terwijl
hun psychische ontwikkeling in hoge mate bij de slanke kust en Nijl zwarten aansluiten
en een gebrek aan dans en zang talent vertonen.
Als we de zwarte bevolking
van Afrika onder de loep nemen treft één van hen ons als de meest markante ontwikkeling
van onze planeet. De verrassende ontwikkeling van swingende en zingende zwarten
en hun instinctieve of noem het aangeboren koppeling aan als wat klank en beeld
is in hun omgeving. Een ontwikkeling die elke agressie schuwt doch desondanks
bij verdrukking zeer agressief uit de hoek kan komen.
Als we in de Psychologie en
Psychiatrie op zoek gaan naar menselijke gedragsnormen treffen we de
omschrijvingen van het “manisch-depressief”, “bipolar-disorder”, “cyclofrenie”,
drie benamingen die in feite op hetzelfde weergeven, namelijk het ziekelijk of
ongecontroleerd snel wisselen van stemming zonder duidelijke aanleiding, een
waanzin met andere woorden.
De gezonde geest die
hiertoe kan komen is gebaseerd op het instinctief gekoppeld zijn aan de
maatschappij en natuur rondom het wezen. Dergelijke instinctieve koppeling
vereist een soepele mentale instelling en directe aanpassing aan veranderingen
in de omgeving of omstandigheden. Een fenomeen dat we in de westerse
maatschappij eveneens herkennen in de gehaaide commerçant, die veelal een
rustige, gemoedelijke en gezette goedzak uitstraalt en welke in de Psychologie
als extroverte pycnicus wordt aangewezen. En inderdaad de zwarte bevolking van
het Afrikaanse binnenland zal op leeftijd vooral vanaf 30 jaar rustiger worden
en zich pycnisch ontplooien. Hun instinctieve maatschappelijke koppeling die in
Afrika nauwelijks aan degradatie blootstaat, heeft tot gevolg dat beweging en
klank van mens, dier en natuur waarmee ze in contact komen, instinctief
geassimileerd worden en haast onbewust in de eigen zang, muziek, dans en beweging
opgeslorpt worden.
Afrika telt verder
nog een bevolking der blanke Noord Afrikaners, die bestaan uit stammen die
tussen 6000 en 3000 jaar geleden vanuit het Euraziatische vlaktes en binnenland
naar het door catastrofen getroffen midden oosten en het Noord Afrikaanse paradijs,
dat men van reisverhalen meende te kennen, trokken, en waarvan sommigen het als
hun beloofde land zagen. Deze stammen hebben een duidelijk verwantschap met de
huidige Europese ontwikkelingen, doch waren in gevolge sociale degradatie
verzwakt en naar het minder herbergzame Euraziatische binnenland verdrongen. Meer
zuidelijk wonende stammen die beter ontwikkeld waren werden voor hen
uitgedreven en belande in Noord Afrika terwijl de laatste en meest noordelijk
levende, doch hoogste graad van algemene degradaties in het midden oosten, noord
India en Arabië neer streken.
Uiteindelijk blijft
er nog de blanke bevolking van Zuid Afrika die men in hoge maten kan rekenen
als een uitstoot van sociale en gewelddadige degradaties uit westerse landen.
Verder nog de vermengingen die veelvuldig ontstonden door de aanwezigheid van
koloniale bezetters in de laatste eeuwen en veelvuldig het genetisch materiaal
van de westerse sociale degradatie in Afrika verspreide, en waaraan een groot
deel van de tegenwoordige onlusten en geweld op het continent te danken zijn.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten