Gehanteerde aantallen of percentages van een ontwikkeling in Oost
Azië zijn gebaseerd op de invloeden en effecten op de omringende maatschappij,
rekening houdend met de ontwikkeling zelf en de normale ecologische voetafdruk
die deze kan nalaten.
Westerlingen kunnen de Aziatische bevolking veelal niet begrijpen,
hun gevoelswereld en logica lijken voor ons westerlingen ondoorgrondelijk.
De goede observator zal ontdekken dat men de mentale ontwikkeling
van de Oost Aziaat kan indelen in totaal uiteenlopende ontwikkelingen.
Men ontdekt er een minderheid die een
duidelijk egocentrisme projecteren, gebonden aan het egoïsme en
individualistisch streven dat we in Europa als basisnorm van en groot gedeelte
van de bevolking kunnen herkennen. Deze prowesterse bevolking vormt slechts een
klein fragment van de oost Aziatische bevolking en vertegenwoordigd hooguit
enkele procenten. Door hun hoge agressie stonden deze afstammelingen van Hunnen
aan de wieg der verschillende heersende families en dynastieën van het oude
China, van aan Mongolië tot aan Maleisië zien we een spoor van koningen en
keizers naar westerse maatstaven, gebaseerd op westers egocentrisme en
bijhorende machtshonger. Het is net deze hoge agressie en het zich toe-eigenen
van macht dat een spoor geeft nagelaten in de Chinese geschiedenis en cultuur tot
in het gebruik van de alom gekende opium consumptie.
Als tweede de apathische gevoelloosheid van de
Chinees is absoluut geen onbekende factor in hun leefwereld. Deze is verbonden
aan het solitair instinct van de binnenlandbevolking die net hierdoor geen bewuste
agressie naar anderen kan ontplooien en elke agressie, zelfs verbaal, als een
bedreiging ziet en ervaart. Solitairen zijn net hierdoor gemakkelijk inzetbaar
door anderen en lijken slaafs en volgzaam te zijn, doordat ze geen weerstand
bieden, doch ze zijn gelijktijdig niet vatbaar voor leed van anderen die hen
niets nuttigs leveren. Agressie en geweld naar buitenstaanders beroert hen
nauwelijks, doch kan best hun lachlust opwekken en als hilarisch door hen
ervaren worden.
De solitairen zijn echter ontzettend eigenzinnig en egoïstisch,
doordat ze gevoelsmatig nooit met buitenstaanders rekening houden, tenzij die
hen ten goede komt. Hun leven draait rond de zelfvoorziening en zelfstandigheid,
waarbij eigenbelang en de eigen ik centraal staan, doch zonder spoor van egocentrisme,
doordat de anderen voor hen onbelangrijk zijn en zij zich niet ten overstaan
van anderen opstellen of spiegelen.
Als partner ontpoppen ze zich als uitzonderlijk trouw zolang hun
eigenzinnigheid wordt aanvaard, en krijgt men zelfs de indruk van een slaafse
onderwerping, doch dit is slechts schijn en op grond van eigenbelang.
Hun solitair gevoel en ontkoppeling van de omgeving heeft tot
gevolg dat deze mensen geen ritmegevoel weten te ontwikkelen en waardoor men in
het binnenland vooral klankrijk tingeltangel muziek hoort, bestaande uit een
aaneenschakeling van klanken doordat ze wel een goed klankgevoel hebben en
hierop wiegend als drijven op klanken gaan dansen.
Hun weerloosheid is dan weer een bedreiging voor henzelf, daar de
weerloosheid maakt dat agressie die ze niet kunnen ontlopen, uitdraait op een
ultieme vlucht in de zelfdoding. Men zal solitairen nooit horen klagen, daar
zij geen instinctieve koppeling hebben met de omgeving en hun beklag daardoor
ook niet naar deze omgeving kunnen projecteren. Zij stappen ogenschijnlijk
zorgeloos en zelf lachten de zelfdoding in, alsof hun beslissing tot zelfdoding
een verlossing voor hen betekent. Opvallend bij solitairen is de totale
seksuele gevoelloosheid voor fysiek contact, buiten de vrijwillige
geslachtsgemeenschap waardoor het onmogelijk is hen te beroeren of te verleiden
door intiem aanrakingen, tenzij zij er zich voor openstellen. Ongewenst fysiek
contact irriteert hen enorm, doch geweld en seksueel geweld laten geen mentale
sporen of ontwrichting na, en de geweldenaar die van verder geweld afziet en
hen vervolgens vriendelijk bejegend wordt niet bewust gemeden, doch het is alsof
er nooit iets gebeurd was. Geweld mag dan ogenschijnlijk snel vergeten en
vergeven zijn, doch innerlijk lijken er toch sporen te blijven, hoewel deze niet
in hun gedrag weerspiegeld worden.
De solitaire ontwikkeling betreft echter het grootse doch ook
zwakste deel van de Chinese bevolking en mag men schatten tot ver over de 50%
der Chinezen. We mogen dus van China spreken als van een zwakke reus
Als derde treffen we een strijdvaardige bevolkingsgroep,
vooral geconcentreerd langs de kusten van oost Azië, bij de bevolking die
veelal als Indonesische gerelateerd wordt aangeduid. Deze, aan de Indonesiër
verwante bevolking, palmt met hun hoge graad van weerbaarheid de kustgebieden
in, en dit zonder duidelijke agressie naar de solitaire binnenlanders. Deze kustbewoner
en pro-Indonesiërs worden gedreven door nestinstinct, wat hen onderwerpt aan
het wel en wee van hun eigen nestgemeenschap, en waardoor ze nillens willens zich
instinctief opofferen voor de bescherming van hun gemeenschap waar dit nodig
is, een fenomeen waar de Amerikaanse vloot tijdens WO II mee af te rekenen had (Japanse
Kamikaze piloten). Hun gevoelsleven is eveneens aan hun nest en de verzorging
van dat nest onderworpen, waardoor individueel welzijn mee onderworpen is, wat
leidde tot het vormen van dorpsgemeenschappen die nagenoeg uit één of slechts
grote familie bestonden, waarin men min of meer volgens de regel der communie
leefde. Dit treffen we vooral in hun oude talen aan. Begrippen die slaan op de
gezinsrelatie ontbreken vaak in hun oude talen. Zo treft men er veelal geen
precieze uitdrukking voor broer of zus, en waardoor men spreek van jonge of
vriend, ofwel meisje of vriendin terwijl het net zo goed om kinderen van de
eigen moeder kan gaan als om kinderen van andere moeder. De onderlinge relatie
blijft hetzelfde voor allen die in de gemeenschap wordt opgenomen, ook de
oudere generatie worden vaak allen gelijk benoemd ongeacht de graad van
verwantschap. De intimiteit onderling zal ons vaak als seksistisch overkomen
terwijl voor hen intieme aanrakingen geen seksuele invloed hebben daar waar zij
geen seksuele invloed wensen. De buitenstaander zal wellicht verwonder zijn
over de onderlinge vergaande intieme omgang van deze mensen met vrienden en
vriendinnen als ook waarmee ze elkaar aanraken, wat door ons westerlingen al
snel als seksueel zal beoordeeld worden terwijl het voor hen mogelijk niets met
seks te maken heeft, maar slechts een normale intense vriendschap betreft. Jongeren
en zelfs kinderen schrikken er niet voor terug om seksuele behoeften van
toeristen te bevredigen en gaan niet zelden “schijnbaar” de homoseksuele toer
op, louter voor geld voor hun familie. (sekstoerisme) Eigenaardig genoeg laat
het bij hen geen psychische sporen na, daar persoonlijke noden instinctief
onderworpen zijn aan de noden van de gemeenschap, en waardoor zelfopoffering
grenzeloos kan uitlopen.
Japan, het verrassende buitenbeentje:
Japan het buitenbeentje van Oost Azië, sluit verrassen goed bij de
westerse economie aan, een fenomeen dat te danken is aan de “Ainoe” een vrij
oude bevolking waarvan de prehistorie nauwelijks gekend is, doch die verrassend
veel eigenschappen weerspiegeld die synkroon lopen met deze der Indo-Europese
volkeren. Het is duidelijk in de Japanse geschiedenis dat prowesterse tendensen
een heersende rol spelen, waarvan eerst en vooral de aanwezigheid van een
keizer, een voorbeeld is. De aanwezigheid van een Keizer wijst naar het
ego-individualisme met een bijhorende patriarchale dynastie, eigen aan de
Indo-Europese ontwikkelingen.
Ook de “Tweede
Chinees-Japanse Oorlog” (1937 - 1945)
werd doorspekt met onwezenlijk geweld en verkrachtingen door de Japanse
soldaten, een fenomeen dat nooit in Oost Azië geduld werd en er haast
onbestaand was. Nestvormers en solitairen hebben geen directe egoïstische
bevredigingsnood waardoor deze volkeren geen seksueel geweld behoeve, kennen of
aanvaarden. Terwijl hun veroordelingen op het vlak van gewelddadige
seksualiteit als verkrachting en dergelijke, onverbiddelijk zijn, is
vrijwillige prostitutie (Japan Geisha & courtisane) veelal geen misdrijf en
in vele Aziatische landen niet strafbaar. Ook onder solitairen zijn er
nauwelijks seksuele delicten bekend en worden ze onverbiddelijk veroordeeld. Deze
Anoe zouden ruw geschat 40% van de bevolking kunnen bereiken.
Japan telt eveneens een ruw geschatte 40% van de bevolking
der Nestvormers, die verantwoordelijk zijn voor de sterk samenhangende economie
en de inzet van haar arbeiders, doch die ook in oorlogstijd hun stempel drukte
op het Japans leger en hun enorme slagkracht, die zich ontpopte in de kamikaze
piloten en hun onvoorwaardelijke opoffering voor hun land. Nest instinct heeft
ook hier een bizar gevolg op mensen die in gevaar niet instaat zijn hun nest te
beschermen. Het niet kunnen voldoen aan hun functie drijft deze mensen niet tot
waanzin, doch tot zelfbestraffing door gruwelijke zelfdoding (Harakiri).
Tot slot telt Japan een
relatief klein deel der bevolking die verwant zijn aan de solitairen, en een
volgzame geweldloze massa betekenen die niet zelden onder druk van de prowesterse
a agressie en druk bezwijken, waardoor Japan het hoogste aantal zelfdodingen
kent van de geïndustrialiseerde wereld.
Noordoost Azië:
Het noorden
van oost Azië (Mongolië en Siberië) zijn vooral bevolkt met sociale degradaties
van de drie vertegenwoordigde bevolkingsontwikkelingen welke zich bovenop nog
vermengt hebben met Indo-Europese uitstoot via degradaties via de
noordoostelijke Russische vlakte. Alle vormen van criminaliteit en geweld vieren
hier niet zelden hoogtij.
Zelfbestraffing,
gevolg van falende instinctieve nestzorg en bescherming:
Het Harakiri ritueel
als traditionele vorm van zelfmoord voor de Samoerai of
Krijger in Japan, wordt
uitgevoerd door het met een vlijmscherp lang mes de eigen buik open te snijden en indien
mogelijk het vervolgens - zonder een kik te geven - tot in het hart door te drukken.
Op de Filippijnen waar het christendom alle geweld, verdediging en
zelfdoding afwijst en verhinderd (indien men op je ene wang slaat biedt dan je
andere wang aan) leidt dit tot het fenomeen van “kruisiging” waaraan jonge
mannen zich aan onderwerpen, indien zij niet aan de gemeenschap kunnen
deelnemen. Het christendom verbiedt namelijk het communaal leven en vervangt
hun eigenheden door westerse geïnspireerde eigenheden die op het individualisme
gebaseerd zijn, waardoor zij die niet tot individuele nestvorming komen dit
ervaren als het “onvoldoende aan hun instinctieve plichten tegemoet komen”. Hier
moet gezegd worden dat de islam in zijn humane vorm perfect past bij het nestinstinct
en hun instinctieve behoefte om eventueel met geweld hun nest te beschermen,
terwijl de Koran ook het onnodig geweld afkeurt.
Conflicten en oorlogen in de
oost Aziatische geschiedenis waren in het verleden vooral gevolg van prowesterse
adellijke families die de bevolking mee in het geweld betrokken als vaak
slaafse krijgers en dienaren. Zo had China diverse adellijke families die afwisselend
de macht veroverde, doch de Japanse agressie steunde op de prowesterse Ainoe en
hun keizer. Ook de conflicten der laatste eeuw waren vooral conflicten die door
het westen werden geïnspireerd in de strijd om de controle over de oost Aziatische
regio’s, en dus ten bate van westerse strategische en industriële belangen.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten