China is voor ons of onze politici in elk geval een “rood
gevaar”, doch wat is daar van waar?
China mag dan een immense mensen massa vertegenwoordigen,
doch reken maar dat 3/4 van hun bevolking tot de solitairen behoren.
Solitaire wezens leven elk voor zich, en hebben geen natuurlijke affectie naar anderen, een fenomeen dat men bij veel kuddedieren op kan merken. Ze gaan zich en anderen verdedigen wanneer ze overtuigt en zeker zijn, dat ze de aanvaller kunnen overmeesteren, in ander gevallen slaan ze ongeacht hun hoeveelheid op de vlucht, in plaats van zich te verdedigen. Opvallen is dat ze bij een overgroot aantal tegenover de aanvaller, niet overgaan tot coöperatie tegen de aanvaller.
Solitaire wezens leven elk voor zich, en hebben geen natuurlijke affectie naar anderen, een fenomeen dat men bij veel kuddedieren op kan merken. Ze gaan zich en anderen verdedigen wanneer ze overtuigt en zeker zijn, dat ze de aanvaller kunnen overmeesteren, in ander gevallen slaan ze ongeacht hun hoeveelheid op de vlucht, in plaats van zich te verdedigen. Opvallen is dat ze bij een overgroot aantal tegenover de aanvaller, niet overgaan tot coöperatie tegen de aanvaller.
We merken nochtans dat kuddedieren soms gaan coöpereren
en geleerd hebben op die manier gevaarlijke tegenstanders te overmeesteren, dit
is onder anderen het geval bij de Afrikaanse “Kafferbuffel” die echter zowel
tekenen van de solitaire ontwikkeling heeft als van de groeps- of
nestontwikkeling, waardoor het moeilijk te bepalen, is waartoe het dier in
feiten behoort. Hiërarchie lijkt er zwak aanwezig terwijl een groep of kudde nochtans
niet aangevoerd wordt, gaan ze zich in bepaalde gevaarlijke situaties spontaan
organiseren en belagers te lijf, waardoor leeuwen mogelijk sneuvelen wanneer ze
aangevallen worden door deze dieren.
De solitaire mens functioneert in principe op dezelfde
wijze, en laat zelfs de nauwste verwanten en eigen kroost in de steek om zelf
te overleven.
Ook bij de mens zien we dat solitairen door Coöperatie
hun overlevingskansen verhogen, doch desondanks zwak staan, tegenover de
moderne maatschappij en oorlogsmachines.
Chinezen, Koisan volkeren en pygmeeën behoren voor het
overgroot deel tot Solitaire ontwikkelden,
Doch mengden, zich in de loop der eeuwen met nestvormers
in Azië en Indonesië, en met extroverte binnenland Bantoe volkeren in Afrika,
waardoor het beeld soms wel vervaagt of verwarrend wordt.
Solitairen mijden elke vorm van agressie, zowel fysiek al
verbaal, waardoor men door de spontane afwezigheid van sport en competitie kan
opmaken dat men met een solitaire ontwikkeling te maken kan hebben, daar ze
elke vorm van verbale agressie verafschuwen.
Waar de solitairen zich ernstig bedreigd voelen, en zich
in het voordeel weten, hetzij door bewapening of omstandigheden, zijn ze zeer geduchte
tegenstanders, die door hun gebrek aan betrokkenheid met anderen, niet alleen
gevaarlijk doch ook meedogenloos en wreed op kunnen treden.
Onder natuurlijks omstandigheden toont de solitaire zich
tegenover de onbekende, zeer nederig, vriendelijk en gedienstig, om geen
vijandschap op te wekken, daar de solitaire een natuurlijk gevoel heeft van een
alleenstaande en zich daardoor pacifistisch tegenover een mogelijk gevaar opstelt.
De menselijks solitaire kent geen rivaliteit en de prestatie
van anderen lokt dit ook niet uit. Solitaire delen echter spontaan hun kennis
en ervaringen als gevolg van hun gebrek aan rivaliteit, waardoor in Oost
Aziatische landen de technologische groei, ongekende en snelle toename kennen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten