maandag 11 februari 2019

Het zoogdier en de natuur.


Alle zoogdieren hebben van de natuur een ding gemeen, jongen worden door de volwassen moederdier gevoed en beschermd in de maten van het mogelijke, doch zien we verschillen.
Het rund dat ernstig bedreigd wordt door een roofdier, doch het kalf niet kan beschermen, vlucht en laat haar kalf in de steek, omdat haar binding deze van een zoogmoeder is, en niet verder reikt door een solitair instinct.  
In het geval van de vos, egel of aan ander zoogdier dat nest gebonden is, gaat het moederdier of koppel, het eigen leven riskeren om het nest te beschermen, omdat ze een nestinstinct hebben.
De kafferbuffel die tot de Waterbuffels behoort, en dus een rund is, treden in groep op tegen bedreigende roofdieren en doden zo zelfs leeuwen waar deze een jong dier aanvallen, waardoor dit dier een afwijking vertoont met de solitaire soortgenoten der runderen, en we aan mogen nemen dat ze een maatschappelijk georiƫnteerd instinct vertonen.
Individualisme komt bij zoogdieren eveneens voor, we mogen aannemen dat beren leven volgens deze ontwikkeling, net zoals de Gorilla, waarbij de zorg om jongeren voor mannelijke dieren zelfs ondergeschikt is en slecht deel uit maakt van de zorg voor het moederdier. Ook de Hertachtige of (Cervidae) vertonen een groepsgedrag dat naar het individualisme gaat en waarbij de sterke leider zijn roedel beschermt, doch de individuele zorg voor het kalf aan de zoogmoeder is overgelaten.
Ook hier is een uitzondering onder de herten of Cervidae, namelijk het Rendier of Kariboe, waarbij zowel mannelijke al vrouwelijke dieren een gewei dragen, wat wijst op een solitaire ontwikkeling en een ieder voor zich moet zorgen, waardoor deze in grote groepen zoals vele solitairen bijeen troepen in kuddes, om zo meer individuele bescherming te genieten.                
Het roofdier leeft vaak naar een individualistische norm van de sterkste die voorrang heeft, en eerst voor zich neemt. 
Het zoogdier mens met een beschaafde westerse ontwikkeling en norm, functioneert naar de norm van het individualistisch roofdier, en de macht van de sterkste, terwijl ander dan westers menselijke ontwikkelingen, de natuur volgen en hun telgen optimaal beschermen naar mogelijkheden en instinct. De westerse maatschappij leeft overwegen naar het primitieve asociaal voorbeeld van het roofdier, negeert en misbruikt de zwakkeren in plaats van deze te beschermen, en vertoon gelijkenissen met de Gorilla, waardoor de bescherming van jongeren vaak en vooral, terugval op de zoogmoeder, en in minderen maten of soms helemaal niet op het vader dier.
Bij het domineren zoogdier zijn de mannelijke partner zwaarder gebouwd dan vrouwelijke partners, dit gaat vooral gepaard met het dragen van horens of gewei door mannelijke dieren bij herbivoren. Ook bij de mens is de mannelijke partner van de westerse egocentrische individualist of introverte mens zwaarder gebouwd dan zijn  vrouwelijke tegenpool.
Bij vermengingen van ondersoorten en ontwikkelingen zijn vaak de kenmerken door vermenging verwarrend en niet overeenkomstig de mentale of fysieke patronen van mens of dier.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten