Velen geloven dat het zich aanpassen wijst op een gunstige
integratie, doch aanpassen en overleven in een vreemde wereld heeft niets met
integratie, doch met noodzaak om te kunnen overleven en functioneren, mogelijk
totaal tegen het goed gevoel van de immigrant, uit noodzaak of onder dwang van
een niet eigen milieu en maatschappij. Dergelijke integraties leiden tot
ontwrichting van de gemeenschappen die zich mengen, doch veroorzaken durende onrust,
opposities en agressie bij de betrokken partijen.
Integratie is het zich inleven en goed voelen in een andere
wereld, wat slechts kan waar deze aan je ontwikkeling en behoefte op fysiek en psychisch
vlak beantwoord. Geïntegreerd houdt dus in dat men alle aspecten van de maatschappij
en haar ontwikkeling aanvaardt of eigen maakt, wat perfect kan zonder dat men
zijn geloofsovertuiging moet verwerpen, doch eventueel wel zal aanpassen aan de
nieuwe leefomstandigheden en maatschappelijke trends, waardoor verschillende godsdiensten
een vergelijkbare trend aannemen.
De islam, in vele islamitische landen, heeft niets met het Midden-Oosten
fundamentalisme, en staat er vaak regelrecht tegenover, doch houdt zich even
wel aan de leer en haar fundamenten, zonder extreme, onzinnige of onmenselijke
interpretaties en acties.
Elke doctrine of filosofie kan men uitleggen en benaderen naar
eigen inzichten, afwijkend van het menselijke en redelijke, waardoor het geheel
een gevaar kan vormen voor een maatschappij. Ook de islam kan en zal zich in
het westen neigen naar een gematigde ontwikkeling, of door overvloedige
integraties vanuit het chaotisch en gemiddeld extreem Midden-Oosten, het westen
omvormen tot een kakofonie van tegenstellingen, onrust en agressie, met eindeloos
geweld en kostenplaatje.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten