donderdag 30 augustus 2018

Aanpassen betekend niet altijd of automatisch integratie.



Velen geloven dat het zich aanpassen wijst op een gunstige integratie, doch aanpassen en overleven in een vreemde wereld heeft niets met integratie, doch met noodzaak om te kunnen overleven en functioneren, mogelijk totaal tegen het goed gevoel van de immigrant, uit noodzaak of onder dwang van een niet eigen milieu en maatschappij. Dergelijke integraties leiden tot ontwrichting van de gemeenschappen die zich mengen, doch veroorzaken durende onrust, opposities en agressie bij de betrokken partijen.

Integratie is het zich inleven en goed voelen in een andere wereld, wat slechts kan waar deze aan je ontwikkeling en behoefte op fysiek en psychisch vlak beantwoord. Geïntegreerd houdt dus in dat men alle aspecten van de maatschappij en haar ontwikkeling aanvaardt of eigen maakt, wat perfect kan zonder dat men zijn geloofsovertuiging moet verwerpen, doch eventueel wel zal aanpassen aan de nieuwe leefomstandigheden en maatschappelijke trends, waardoor verschillende godsdiensten een vergelijkbare trend aannemen.

De islam, in vele islamitische landen, heeft niets met het Midden-Oosten fundamentalisme, en staat er vaak regelrecht tegenover, doch houdt zich even wel aan de leer en haar fundamenten, zonder extreme, onzinnige of onmenselijke interpretaties en acties.

Elke doctrine of filosofie kan men uitleggen en benaderen naar eigen inzichten, afwijkend van het menselijke en redelijke, waardoor het geheel een gevaar kan vormen voor een maatschappij. Ook de islam kan en zal zich in het westen neigen naar een gematigde ontwikkeling, of door overvloedige integraties vanuit het chaotisch en gemiddeld extreem Midden-Oosten, het westen omvormen tot een kakofonie van tegenstellingen, onrust en agressie, met eindeloos geweld en kostenplaatje.     

Geen opmerkingen:

Een reactie posten