De oorspronkelijke talen der volkeren houden sterk
verband met de maatschappelijke ontwikkeling en onderlinge relaties.
Gemeenschappen worden gevormd naar het instinct van mens of dier, doch
afhankelijk van de indelingen in de gemeenschappen behoefte van onderlinge
relatie, vormt zich de communicatie en taal.
Instincten bepalen de maatschappelijke structuren en
eventuele rangorden. Een gemeenschap en de onderlinge relaties bij mens en dier
zijn genetisch en instinctief bepaald.
Het leven der zoogdieren waartoe de mens
behoort:
1)
Canidae of hondachtige:
Zo zien we bij de hondachtigen
dat de verscheidene honden overleven in groepen of roedels onder leiding van
een teefje, waardoor we een matriarchale dominantie krijgen. Hier hebben we te
doen met een soort van maatschappelijk
instinct.
De ondersoort der
vossen, waaronder ook de jakhalzen, leven dan weer als koppeltjes die samen
het nest voorzien en beschermen en altijd samenblijven, wat wijst op een nest-instinct.
2)
Primaten
of mensapen:
Deze onderscheiden zich sterk van andere apen door hun
seksuele dimorfie of uiterlijke verschil in lichaamsbouw naar geslacht. Zo zijn
de mannelijke exemplaren opvallen zwaarder gebouw als hun vrouwelijke partners.
De Orang-oetan
leeft solitair en behoort dus duidelijk tot de instinctief solitairen, heeft
geen vaste partner en bepaalt zijn eigen doen en laten, zonder met anderen
rekening te houden. De rede dat deze als eenzaat kan overleven, is vooral ook
verbonden met het feit dat hij in zijn habitat geen natuurlijke vijanden heeft
buiten eventueel de mens
De Chimpansee en
Bonobo leven in groepen zonder enig gezag of rangorde, terwijl ieder zijn
eigen leven leidt, wat weer wijst op een solitaire instelling en solitair instinct terwijl gevaren van
buiten de groep, leidt tot groepvorming en zo de persoonlijke risico’s
verminderd. Opvallen is dat hier een weerbaarheid werd ontwikkeld, door met
stenen smijtend, roofdieren te verjagen.
De Gorilla
onderscheid zich door zijn clan vorming en patriarchale hiërarchische
dominantie. Deze hiërarchische maatschappij is doorgetrokken in alle lagen van
hun gemeenschap als was het een kaste systeem, wat overduidelijk naar het
individuele wijst en steunt op individualistisch
instinct.
3) Homo sapien sapien of
moderne mens:
Onder de moderne mensen treffen we diverse geaardheden
die oorspronkelijk een verscheidenheid boden in de maatschappelijke orde van de
volkeren. Doch deze werden vooral onder invloed van het dominante westen en hun
bekrompen opvattingen onder koloniale dominantie en opgedrongen westerse
religies, onderdrukt, vervaagd of uitgewist.
Communicatie werd echter al bij oervolkeren ontwikkeld
naar de maatschappelijke behoefte, waardoor de originele talen der volkeren
verwijzen naar hun maatschappelijke structuren en instinctieve ontwikkelingen.
Instinct
en maatschappelijke ontwikkeling:
Bij de menselijke soort onderscheiden we verschillende
oer ontwikkelingen die zich vandaag nog steeds op vele vlakken uiten en
onderscheiden.
Instincten
in de westerse wereld:
Laten we eerst
eens naar onze westerse wereld kijken, die gekenmerkt wordt door
veroveringen en gedwongen beschavingen van andere volkeren naar onze westerse
normen. Alleen onze westerse beschaving zoals we die graag zelf noemen, heeft
door duizenden jaren de planeet getooid met de uitdrukking van ons wezen in de
massa monumenten die onze persoonlijke superioriteit moet bevestigen, en
daarmee de westerse egocentrische dominantie, eigen aan het gedegradeerd individualisme
vereeuwigd.
De vele monumenten tonen ons de man als strijder die de
maatschappij overheerst, terwijl beeldhouwwerken en monumenten, veelal de vrouw
als mooi, fragile en gevoelig tonen. Dezelfde monumenten tonen overvloedig de
hiërarchische rangorde der maatschappelijke structuren, en de patriarchale
dominantie der mannen.
Ook de taalanalyse tekent hetzelfde patroon door taalkundige
onderscheidingen naar sociale en hiërarchische functies en plaatsen der
genoemden. Zo treffen we bij elke sociale functie en rangorde een gepaste
aanspreektitel die de naam voorafgaat, en belangrijk is naar men een
hogergeplaatste persoon aanspreekt, wat de individualistisch hiërarchische
structuren bevestigt.
Ook opvallend is de aanwezigheid van de aanspreektitels
die de graad van verwantschap aangeeft, waarmee men het bloedverwantschap
preciseert, wat het individualisme benadrukt. Hiermee is het duidelijk dat het individualisme
het sterkst op de westerse maatschappij inwerkt en deze domineert.
Dat hier het individualistisch instinct
overheerst is duidelijk, doch hiermee tekende door de tijden heen deze
ontwikkeling zijn persoonlijk sporen tot in Oost Azië en Midden-Amerika met de
culturele sporen en monumentale bouwwerken net als hiërarchische dynastieën
die er zijn of waren.
Als tweede niet
te miskennen ontwikkeling treffen we een bevolking die zich uit door diplomatie
en daarmee niet zelden de overhand haalt, doch zich vooral plooit naar de
heersende tendens en men best kan omschrijven als maatschappelijk gebonden. Een
maatschappelijk instinct waarbij de leden zich instinctief naar de
maatschappij, haar instelling en behoefte richten.
De
bovenvermelde ontwikkelingen vinden we bij de zwarte bevolking die men als
neger omschrijft, terug. Het individualisme bestrijkt veelal de
kust-bevolkingen, terwijl de maatschappelijke ontwikkeling het binnenland bezet.
Beide hebben echter veelal een veel hogere sociale intelligentie dan deze van
hun Europese verwanten, waardoor hun maatschappijen sociaal stabieler zijn,
doch constant door westerse inmengingen en belangen gedestabiliseerd worden.
Instincten
in Oost-Azië:
Zowel het
vasteland als de eilanden worden overheerst door twee totaal andere
instinctieve ontwikkelingen.
Als eerste
verwijzen we naar de overheersende ontwikkeling op het vasteland, namelijk de
in het binnenland levende gemeenschap die groot, doch militair zwak is, en een
bevolking herbergt die geen direct en bewust geweld naar soortgenoten kan
gebruiken. Iedereen leeft hier naar eigen wensen en mogelijkheden, en niemand
bekommerd zich om de anderen, doch allen zijn spontaan bereid diegene die het
vragen te helpen in de maten van het mogelijke, daar een goede overeenkomst met
anderen de bevriende groep verruimt, en waarbij deze weerloze door de groep
worden opgeslorpt en minder individueel gevaar lopen, die net zoals prooidieren
door kuddevorming het risico verkleinen. Individueel gevoel naar anderen ontbreekt,
waardoor allen die voor hen geen nut kunnen leveren, ook niet op hun
solidariteit of medeleven kunnen rekenen, en ongezonde of ernstig misvormde
boorlingen aan hun lot worden overgelaten, net zoals dementerende ouderen. Hun
emoties betreffen alleen hun eigen lot, niet dat van anderen tenzij hieraan hun
lot verbonden is. Ouderen leven daardoor net zolang ze in de eigen behoeften
kunnen voldoen, doch het is verrassend dat er veel ouderen zijn die vlot de 90
overschrijden, direct gevolg van de hoge mate van natuurlijke selectie. Deze
ontwikkeling bestempelen we als instinctief solitair, wie niet voor
zichzelf kan zorgen kan op niemand rekenen. Familiale relaties worden niet
duidelijk in het taalgebruik teruggevonden, doch er zijn geen directe sporen naar
hiërarchische normen, tenzij deze die door ingeweken adel werden ingevoerd. Hun
Solitaire ontwikkeling laat slechts het onderscheid open tussen nuttig en
ongevaarlijk, tegenover onnuttig en hinderlijk en gevaarlijk, terwijl elk ander
onderscheid uit den boze is.
De tweede
ontwikkeling is deze der kustbewoners, een zeer weerbare bevolking die echter
alle spontaan geweld en agressie schuwen, daar alle leden van de gemeenschap instinctief
onderworpen zijn aan het wel en wee van de groep of clan, en elk geweld een dreiging
uitlokt voor de persoon en zijn gemeenschap die hij instinctief zal verdedigen
met het eigen leven indien nodig.
Een confrontatie zinloos aangaan betekent dus het
risico lopen om de gemeenschap te verzwakken en te falen in zijn instinctief
doel en nut. Deze mensen zijn echter in staat om onvoorstelbaar geweld in te
zetten om de nest-gemeenschap te vrijwaren, en waardoor allen, van jong tot oud,
ongeacht de sekse, hun leven voor veil hebben. (Japanse Kamikazepiloten) Hier
is dus spraken van Nest-instinct, niet te verwarren met nestgevoel, dat
geen onvoorwaardelijke opoffering teweegbrengt.
Deze ontwikkeling heeft een merkwaardige invloed op de
gemeenschap die de gemeenschap zonder enig onderscheid aaneenhecht en dus geen
hiërarchische structuren duldt, tenzij deze die bestuurlijk vereiste zijn en
slecht tot dit doel beperkt.
Hun taalgebruik en ontwikkeling verraadt een
gemeenschapsleven zonder enig onderscheid in rangorde, noch duidelijk onderscheid
naar familiebanden. Iedereen in een gemeenschap wordt aangesproken naar zijn of
haar natuurlijke plaats en functie. Waardoor begrippen als broer of zus en oom
of tante in hun oorspronkelijk taalgebruik ontbreken, of vaak geen duidelijk
onderscheid kennen, wat wijst op een oorsprong van vrije communes zonder vaste
relaties.
Let wel dat modern Indonesische
talen en dialecten in hun huidige vormgeving, door de menging van oertalen en
Indo-Arisch of Westerse talen van indringers, veroveraars en kolonisten werden
vervorm, waardoor hun origine soms moeilijk te reconstrueren is. Een Arische
clan, die in 600 voor Christus vanuit Noord-India naar Sri Lanka migreerden,
leidde tot de eerste vervorming en aanpassing van de oude taal der
pro-Indonesische bevolking naar Indo-Arische en later naar westerse begrippen.
Singalees: Sinhala (Sri Lanka bilateraal verbonden met Indonesië door taal,
cultuur en 50% van hun bevolking) Hierna het Singalees naar oude normen, doch
overwegen door de bevolking nog steeds gebruik:
Vader Tata
Moeder Amma
Oudere broer, jonge of vriend Aya
Jongere broer, jonge of vriend Malli
Oudere zuster, meisje of vriendin Akka
Jongere zuster, meisje of vriendin Nangi
Broer (Oom), man of vriend langst vader Mame
Broer (Oom), man of vriend langs moeder Bapa
Zuster (Tante), vrouw of vriendin langs vader Nenda
Zuster, (Tante), vrouw of vriendin langs moeder Punchi
Grootvader, oude man Kiri Tata
Grootmoeder, oude vrouw Kiri Amma
Nederlands Javaans: Indonesië Tagalog Filipijnen
Vader Rama Ayah Ama
Moeder Ibu Ibu Ina
Broer cak
Saudara Kapatid
na lalaki
Man Wong Pria Lalaki
Vriend Kaca Teman Kaibigan
Zuster Dhik Saudara kapatid
na babae
Vrouw Woman Wanita Babae
Vriendin Gendakan Pacar Kasintahan
Oom Lik Paman
Tiyuhin
Tante Lik Bibi
Tiyahin
Grootvader Mbah Kakek Lolo
Grootmoeder Mbah Nenek Lola
In
het Tagalog (Filipijnen) zien we bij he begrip Meisje = Babae en Jonge =
Lalaki, de aanvulling
“Kapatid
na” krijgt, als verwijzing naar de kinderen van je moeder, dus Zus of broer.
Opvallend is het vaak ontbreken van duidelijke
rangorde of familiebanden, terwijl deze soms later ontstonden onder westerse
invloeden, daar deze talen veelal werden aangepast aan de westerse normen, en waardoor
vele originele talen doorspekt zijn met westerse begrippen en dus een
verwarrende indruk geven. Ook in ons taalgebruik werden en worden vaak
kennissen aangeduid als vermeende verwanten, oom of tante, wat wijst op een
nauwere band.
Vanuit de taalontwikkelingen der oorspronkelijke of
oertalen talen, ontdaan van westerse aanpassing, kan men dus veel leren over de
maatschappelijke en instinctieve ontwikkelingen en invloeden bij volkeren. Dit
geld echter ook voor alle culturele aspecten en ontwikkelingen van volkeren die
uiteindelijk door het collectief instinct en doorsnee intelligentie bepaald
worden, terwijl ander studies met betrekking tot culturele evoluties, het beeld
moeten toetsen of corrigeren.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten