dinsdag 24 mei 2016

Studie van de menselijke geest


Onderzoek van mentale gronden en ontwikkelingen der volkeren:

Onderzoek van volkeren behelst naast langdurige observatie van zeden en gewoonten ook de analyse van wat en waaraan men geloof hecht.
Studie van de maatschappelijke structuren, taalontwikkeling en communicatie, of het nauwkeurig observeren, analyseren en bestuderen van alles wat er in een maatschappij omgaat, met niet te vergeten de natuur, omstandigheden waarin een bevolking zich dient te ontwikkelen en de invloeden die de natuur bepalen. Al deze gegevens, geven naast zeden en gewoonten, een meer reëel beeld van de maatschappij, bevolking, ontwikkeling en ontwikkelingsachtergronden. Vooral tijdsbeeld en maatschappelijke normen moet men zien te reconstrueren om invloeden op maatschappij en ontwikkeling in een juist daglicht te stellen, en om een maatschappelijke ontwikkeling ten gronde te kunnen volgen. Bij vele volkeren bestonden en bestaan er tot vandaag geen vaste huwelijksbindingen zoals wij die kennen, terwijl wij onze normen te pas en te onpas aan ander volkeren opdringen. Taalontwikkeling vertelt ons welke de onderlinge communicatie, sociale verhoudingen en standaards zijn in een maatschappij. Niet te verwaarlozen in de observatie van levende wezens en van de mens in het bijzonder, zijn de invloeden van hersenwerkingen, fantasieën, voorkennis of vermeende voorkennis en hun rol, hun spel, manipulatie en mogelijke vertekening van de observatie. 

De onderzoeker is veelal gebonden aan zijn eigen visie en inzichten, waardoor het slechts uiterst zelden is, dat wetenschap echte vorderingen maakt. Vele vorderingen ontstaan doordat onderzoekers kunnen aanvaarden dat hun visie begrensd is door hun inzicht, en het onmogelijke daarom niet negeren. Wie het onmogelijke uitsluit blijft echter in zijn visie en begrenzingen vaststeken.

Voor het bestuderen van volkeren moet men vooral op de hoede zijn voor voorkennis die werd opgetekend door vroegere observators, gezien vooral de westerse individualist en waarnemers, veelal geschiedenis schrijft en schreef vanuit het eigen superieur denken, of vanuit de drang naar eigen belangen, en daardoor niet zelden bevooroordeeld op ander ontwikkelingen neerkeek, of bewust de realiteit verbloemde. Hieruit ontstonden en ontstaan bevooroordeelde beschrijvingen, die vaak ver van de realiteit verwijderd waren of zijn.

Voorbeeld: de genocide van Rwanda 1994
Het gebied dat oorspronkelijk bestond uit een groot koninkrijk der verzamelde Huttu stammen, bestreek en oppervlakte van nagenoeg 2 maal de Benelux en werd sinds ongeveer 1500 AC doorkruist door de Niloten stam der Tutsi.
Sir. Richard Francis Burton & John Hanning speke, die het gebied tussen 1850/1860 doorkruiste, waren verwonder over het feit dat er een onvoorstelbare band tussen drie uiteenlopende volkeren en hun culturen bestond.
De Tutsi beschermde met hun leger het gebied tegen het indringen van Arabische slavenjagers, bijgestaan door Huttu jongeren en pygmeeën.
Twa-pygmeeën hielpen bij het verjagen van wilde dieren uit de omgevingen waar Tutsi’s families met vee verbleven.
Huttu’s landbouwers boden de nomadische Tutsi herders die passeerde sporadische bescherming in hun dorpen, naast diensten en handwerk in ruil voor de vellen (leder), vlees of een klein rund.
Tutsi (Nomadische herders) Niloten prowesterse uiterlijk, slank en 2 tot 2.4 m lichaamslengte. - Huttu (Landbouwers) Bantoe, negride uiterlijk, corpulent en +/-1.7m lichaamslengte. – Twa-Pygmee (Jagers) slank & klein, negride uiterlijk +/- 1.2 a 1.4m. (Twa pygmee = kruising tussen Bantoe en Pygmee)

De zede van deze mensen, seksuele vrijheid der jeugd en de behoefte van jonge meisjes om zich als vrouw te bewijzen door een kind te baren en zo in aanmerking te komen, (kinderloos is waardeloos bij gebrek aan sociale voorzieningen) had tot gevolg dat er spontane vermenging ontstond, waardoor er geen duidelijk zichtbaar onderscheid meer was, dat de herkomst van de leden van de bevolkingen verzekerde. Alleen de leefgewoonten van families kon men als referentie hanteren, niet het sterk uiteenlopend uiterlijke, dat door vermenging geen zekerheid bood. Het hele gebied vertoont geen sporen van vroegere gevechten, bewapening of verdedigingen. Huttu boeren hanteerde geen wapens. 
Deze gegevens hebben tot gevolg dat er in Rwanda anno 1994 geen Tutsi’s of Huttu’s betrokken waren, daar er geen etnische zuivere gemeenschappen waren, noch dat zij reden hadden elkaar te bekampen.

Vertalingen uit oude werken en geschriften leveren niet zelden absurde resultaten, die ontstaan uit misvattingen of verwarringen bij gebrek aan de juiste kennis van de taal of de omstandigheden. Vele onderzoeker maken trouwens de fout om het eigen visie en ideeën als referentie te nemen, terwijl het duidelijk is dat onze logica niet voor andere volkeren en ontwikkelingen opgaat. 

Voorbeeld: Anno AC 4000 (in de toekomst) de ontleding van “Sjoeke”.
Anno 4000 vindt men in Turnhout een oud geschrift dat handelt over een oorlog en waarin de boerenzoon verteld dat hun paard werd neergeschoten, (1940) waarop de boer voor 4 frank en 2 Sjoeke’s (centjes) een ander paard koop.
In Willebroek vindt men een document over de oorlog en verteld een jonge man, dat zijn liefdes escapades met zijn Sjoeke verstoord werden door het bomalarm.
In Antwerpen vindt men een oud geschrift waarin iemand verteld dat het oorlog is en hij honger had en dus een Sjoeke (Eclair) kocht en opat.
De oudheid onderzoeker besluiten dat een Sjoeke dus zowel betaalmiddel als eetbaar is, doch dat men er ook de liefde mee kan bedrijven. Het laatste verwijst naar een vrouw en men besluit dus dat men in een tijd zit, dat er oorlog was en een Sjoeke een slavin was, terwijl er gekannibaliseerd werd.

Vanuit de observatie van door ons gekende dieren en huisdieren, merken we dat binnen een soort de ondersoorten mogelijk totaal andere maatschappelijke ontwikkelingen kennen. Als voorbeeld, de hondachtige hebben een natuurlijke neiging tot roedelvorming met hiërarchische structuur, terwijl hun verwanten, de vos en jackhals in gezinsstructuur met vaste partner leven, structuren die bij elke generatie terugkeren. Dit geeft aan dat een soort kan verdeeld zijn in ondersoorten met diverse instinctieve en genetische basispatronen. Het instinct bepaalt namelijk de overleving, behoeften, vereiste ontwikkeling en al of niet aanwezige maatschappelijk gedrag van een wezen.

Overleveringen en verhalen over volkeren en hun ontwikkelingen moet men, net zoals al het andere wat men te weten komt, afwegen tegenover mogelijkheden en natuurlijke leefwereld, om het onderscheid te maken tussen fantasie en literaire benaderingen enerzijds, en de waarschijnlijke werkelijkheid waarvan men uit kan gaan, om een rode draad door alles te vinden.
Elke onderzoeker moet echter overwegen dat, indien hij onwaarschijnlijkheden die zijn resultaten doorkruisen ontdekt, deze niet terzijde mag schuiven om een schijn van gunstig onderzoeksresultaat te kunnen bieden. Dergelijk zelfbedrog stelt hen vroeg of laat voor een enorm gezichts- en eerverlies met de schande die er aan verbonden is.

Het was recent Pieter Adrianus Vroon (Gorinchem, 9 juli 1939 - Culemborg, 13 januari 1998) een Nederlands psycholoog, hoogleraar en auteur, die de wantoestanden in het psychologisch onderzoek aankaartte in zijn “Weg met de psychologie”  
Hij publiceerde in de zeventiger jaren onder andere Bewustzijn, hersenen en gedrag (een bewerking van zijn colleges) en Weg met de psychologie. Terugblik, kritiek en uitzicht op de zielkunde, Allemaal psychisch en Prutswerk. Hierin lanceerde hij zijn originele ideeën waarbij zijn kritiek op de wetenschap soms hard en bijtend was. Het teloorgaan van behoorlijk universitair onderwijs ging hem aan het hart; de Nederlandse universiteiten werden door hem smalend bestempeld tot ZULO, een afkorting die stond voor "Zeer Uitgebreid Lager Onderwijs", naar de vroegere Mulo. In 1992 kreeg Vroon de publieksprijs van het Nederlands Instituut van Psychologen.
In 1993 verschenen Tranen van de krokodil en Wolfsklem. Hierin verwerkte Vroon allerlei theorieën en feiten uit de evolutionaire psychologie. Hij greep hierin vooral terug op werk van de Amerikaanse neurofysioloog Paul MacLean uit de jaren vijftig van de 20ste eeuw. Ook deze werken werden in de pers positief onthaald, op een kritische recensie van Felix Eijgenraam in NRC Handelsblad (12-12-1992) na. Deze beweerde dat Vroon hierin losse en veelal onjuiste beweringen suggestief op elkaar stapelde.

Robert Evan Ornstein (geboren in 1942) is een Amerikaanse psycholoog, onderzoeker en auteur. Hij doceerde aan het Langley Porter Neuropsychiatric Institute, gevestigd aan de Universiteit van California Medical Center in San Francisco. Was hoogleraar aan de Stanford University en voorzitter van het Instituut voor de studie van de menselijke kennis (ISHK).
Boeken van zijn hand:
On the Experience of Time (Penguin Books, 1969)
The Psychology of Consciousness (Harcourt Brace, 1972). 
On the Psychology of Meditation, coauthor to Claudio Naranjo (Allen & Unwin, 1973)
The Mind Field (Viking Press, 1976)[3]
The Amazing Brain, with Richard F. Thompson (Houghton Mifflin Company, 1984)
Multimind (Houghton Mifflin Company, 1986)
The Healing Brain, with David Sobel (Simon & Schuster, 1987). 
The Evolution of Consciousness, illustrated by Ted Dewan (Prentice-Hall US, 1991)
The Roots of the Self, illustrated by Ted Dewan (HarperCollins US, 1993)
The Axemaker’s Gift, with James Burke, (G. P. Putnam's Sons US, 1995)
The Right Mind: Making Sense of the Hemispheres (Harcourt Brace & Company, 1997
MindReal: How the Mind Creates its Own Virtual Reality illustrated by Ted Dewan 2008)

Hendrik Leenders:
Ariërs.(een ras dat nooit bestond). http://kipdrego.wordpress.com/2012/03/11/ariers-2/
Eenheid van vier.  http://kipdrego.wordpress.com/2012/04/07/eenheid-van-vier-2/
De Bijbel.  http://unitoffour.blogspot.be/2010/04/de-bijbel.html
Europa is gedoemd door zijn eigen ontwikkeling.  https://kipdrego.wordpress.com/2012/08/01/europa-is-gedoemd-door-zijn-eigen-ontwikkeling/
Alleluja, de Heer zij geprezen.  Http://oldwarrior-sudumathya.blogspot.be/2010/03/de-heer-zij-geprezen-haleluja.html
Rwanda, de genocide op geesten uit het verleden: http://kipdrego.wordpress.com/2012/03/11/rwanda-de-genocide-op-geesten-van-het-verleden/
De gruwel van het kannibalisme.  http://kipdrego.wordpress.com/2010/09/13/de-gruwen-van-het-kannibalisme/


Geen opmerkingen:

Een reactie posten