Onderzoek van mentale
gronden en ontwikkelingen der volkeren:
Onderzoek
van volkeren behelst naast langdurige observatie van zeden en gewoonten ook de
analyse van wat en waaraan men geloof hecht.
Studie
van de maatschappelijke structuren, taalontwikkeling en communicatie, of het
nauwkeurig observeren, analyseren en bestuderen van alles wat er in een
maatschappij omgaat, met niet te vergeten de natuur, omstandigheden waarin een
bevolking zich dient te ontwikkelen en de invloeden die de natuur bepalen. Al
deze gegevens, geven naast zeden en gewoonten, een meer reëel beeld van de
maatschappij, bevolking, ontwikkeling en ontwikkelingsachtergronden. Vooral
tijdsbeeld en maatschappelijke normen moet men zien te reconstrueren om
invloeden op maatschappij en ontwikkeling in een juist daglicht te stellen, en
om een maatschappelijke ontwikkeling ten gronde te kunnen volgen. Bij vele volkeren bestonden en bestaan er tot
vandaag geen vaste huwelijksbindingen zoals wij die kennen, terwijl wij onze
normen te pas en te onpas aan ander volkeren opdringen. Taalontwikkeling
vertelt ons welke de onderlinge communicatie, sociale verhoudingen en
standaards zijn in een maatschappij. Niet te verwaarlozen in de observatie van
levende wezens en van de mens in het bijzonder, zijn de invloeden van
hersenwerkingen, fantasieën, voorkennis of vermeende voorkennis en hun rol, hun
spel, manipulatie en mogelijke vertekening van de observatie.
De
onderzoeker is veelal gebonden aan zijn eigen visie en inzichten, waardoor het
slechts uiterst zelden is, dat wetenschap echte vorderingen maakt. Vele vorderingen
ontstaan doordat onderzoekers kunnen aanvaarden dat hun visie begrensd is door
hun inzicht, en het onmogelijke daarom niet negeren. Wie het onmogelijke
uitsluit blijft echter in zijn visie en begrenzingen vaststeken.
Voor
het bestuderen van volkeren moet men vooral op de hoede zijn voor voorkennis
die werd opgetekend door vroegere observators, gezien vooral de westerse
individualist en waarnemers, veelal geschiedenis schrijft en schreef vanuit het
eigen superieur denken, of vanuit de drang naar eigen belangen, en daardoor
niet zelden bevooroordeeld op ander ontwikkelingen neerkeek, of bewust de
realiteit verbloemde. Hieruit ontstonden en ontstaan bevooroordeelde
beschrijvingen, die vaak ver van de realiteit verwijderd waren of zijn.
Voorbeeld: de genocide
van Rwanda 1994
Het
gebied dat oorspronkelijk bestond uit een groot koninkrijk der verzamelde Huttu
stammen, bestreek en oppervlakte van nagenoeg 2 maal de Benelux en werd sinds
ongeveer 1500 AC doorkruist door de Niloten stam der Tutsi.
Sir. Richard Francis Burton & John Hanning speke,
die
het gebied tussen 1850/1860 doorkruiste, waren verwonder over het feit dat er
een onvoorstelbare band tussen drie uiteenlopende volkeren en hun culturen
bestond.
De Tutsi beschermde met hun leger het gebied
tegen het indringen van Arabische slavenjagers, bijgestaan door Huttu jongeren
en pygmeeën.
Twa-pygmeeën hielpen bij het verjagen van
wilde dieren uit de omgevingen waar Tutsi’s families met vee verbleven.
Huttu’s landbouwers boden de nomadische Tutsi
herders die passeerde sporadische bescherming in hun dorpen, naast diensten en
handwerk in ruil voor de vellen (leder), vlees of een klein rund.
Tutsi (Nomadische herders) Niloten prowesterse uiterlijk, slank en 2
tot 2.4 m lichaamslengte. - Huttu
(Landbouwers) Bantoe, negride uiterlijk, corpulent en +/-1.7m lichaamslengte. –
Twa-Pygmee (Jagers) slank &
klein, negride uiterlijk +/- 1.2 a 1.4m. (Twa pygmee = kruising tussen Bantoe
en Pygmee)
De
zede van deze mensen, seksuele vrijheid der jeugd en de behoefte van jonge
meisjes om zich als vrouw te bewijzen door een kind te baren en zo in
aanmerking te komen, (kinderloos is waardeloos bij gebrek aan sociale
voorzieningen) had tot gevolg dat er spontane vermenging ontstond, waardoor er
geen duidelijk zichtbaar onderscheid meer was, dat de herkomst van de leden van
de bevolkingen verzekerde. Alleen de leefgewoonten van families kon men als
referentie hanteren, niet het sterk uiteenlopend uiterlijke, dat door vermenging
geen zekerheid bood. Het hele gebied vertoont geen sporen van vroegere
gevechten, bewapening of verdedigingen. Huttu boeren hanteerde geen
wapens.
Deze
gegevens hebben tot gevolg dat er in Rwanda anno 1994 geen Tutsi’s of Huttu’s
betrokken waren, daar er geen etnische zuivere gemeenschappen waren, noch dat
zij reden hadden elkaar te bekampen.
Vertalingen
uit oude werken en geschriften leveren niet zelden absurde resultaten, die
ontstaan uit misvattingen of verwarringen bij gebrek aan de juiste kennis van
de taal of de omstandigheden. Vele onderzoeker maken trouwens de fout om het
eigen visie en ideeën als referentie te nemen, terwijl het duidelijk is dat
onze logica niet voor andere volkeren en ontwikkelingen opgaat.
Voorbeeld: Anno AC 4000 (in de
toekomst) de ontleding van “Sjoeke”.
Anno
4000 vindt men in Turnhout een oud geschrift dat handelt over een oorlog en
waarin de boerenzoon verteld dat hun paard werd neergeschoten, (1940) waarop de
boer voor 4 frank en 2 Sjoeke’s (centjes) een ander paard koop.
In
Willebroek vindt men een document over de oorlog en verteld een jonge man, dat
zijn liefdes escapades met zijn Sjoeke verstoord werden door het bomalarm.
In
Antwerpen vindt men een oud geschrift waarin iemand verteld dat het oorlog is
en hij honger had en dus een Sjoeke (Eclair) kocht en opat.
De
oudheid onderzoeker besluiten dat een Sjoeke dus zowel betaalmiddel als eetbaar
is, doch dat men er ook de liefde mee kan bedrijven. Het laatste verwijst naar
een vrouw en men besluit dus dat men in een tijd zit, dat er oorlog was en een
Sjoeke een slavin was, terwijl er gekannibaliseerd werd.
Vanuit
de observatie van door ons gekende dieren en huisdieren, merken we dat binnen
een soort de ondersoorten mogelijk totaal andere maatschappelijke
ontwikkelingen kennen. Als voorbeeld, de hondachtige hebben een natuurlijke
neiging tot roedelvorming met hiërarchische structuur, terwijl hun verwanten,
de vos en jackhals in gezinsstructuur met vaste partner leven, structuren die
bij elke generatie terugkeren. Dit geeft aan dat een soort kan verdeeld zijn in
ondersoorten met diverse instinctieve en genetische basispatronen. Het instinct
bepaalt namelijk de overleving, behoeften, vereiste ontwikkeling en al of niet
aanwezige maatschappelijk gedrag van een wezen.
Overleveringen
en verhalen over volkeren en hun ontwikkelingen moet men, net zoals al het
andere wat men te weten komt, afwegen tegenover mogelijkheden en natuurlijke
leefwereld, om het onderscheid te maken tussen fantasie en literaire benaderingen
enerzijds, en de waarschijnlijke werkelijkheid waarvan men uit kan gaan, om een
rode draad door alles te vinden.
Elke
onderzoeker moet echter overwegen dat, indien hij onwaarschijnlijkheden die
zijn resultaten doorkruisen ontdekt, deze niet terzijde mag schuiven om een
schijn van gunstig onderzoeksresultaat te kunnen bieden. Dergelijk zelfbedrog
stelt hen vroeg of laat voor een enorm gezichts- en eerverlies met de schande
die er aan verbonden is.
Het was recent Pieter Adrianus Vroon (Gorinchem, 9 juli 1939 - Culemborg, 13 januari 1998) een Nederlands psycholoog, hoogleraar en auteur,
die de wantoestanden in het psychologisch onderzoek aankaartte in zijn “Weg met
de psychologie”
Hij publiceerde in
de zeventiger jaren onder andere Bewustzijn,
hersenen en gedrag (een
bewerking van zijn colleges) en Weg
met de psychologie. Terugblik, kritiek en uitzicht op de zielkunde, Allemaal
psychisch en Prutswerk. Hierin
lanceerde hij zijn originele ideeën waarbij zijn kritiek op de wetenschap soms
hard en bijtend was. Het teloorgaan van behoorlijk universitair onderwijs ging
hem aan het hart; de Nederlandse universiteiten werden door hem smalend
bestempeld tot ZULO,
een afkorting die stond voor "Zeer Uitgebreid Lager Onderwijs", naar
de vroegere Mulo. In 1992 kreeg Vroon de publieksprijs
van het Nederlands Instituut van Psychologen.
In 1993 verschenen Tranen van de krokodil en Wolfsklem. Hierin verwerkte
Vroon allerlei theorieën en feiten uit de evolutionaire psychologie. Hij greep
hierin vooral terug op werk van de Amerikaanse neurofysioloog Paul MacLean uit de jaren vijftig van
de 20ste eeuw. Ook deze werken werden in de pers positief onthaald, op een
kritische recensie van Felix Eijgenraam in NRC Handelsblad (12-12-1992) na. Deze beweerde dat Vroon
hierin losse en veelal onjuiste beweringen suggestief op elkaar stapelde.
Robert
Evan Ornstein (geboren
in 1942) is een Amerikaanse psycholoog,
onderzoeker en auteur. Hij doceerde aan het Langley Porter Neuropsychiatric
Institute, gevestigd aan de Universiteit van California Medical Center in San
Francisco. Was hoogleraar aan de Stanford University en voorzitter van het
Instituut voor de studie van de menselijke kennis (ISHK).
Boeken van zijn hand:
New World, New Mind: Moving
Towards Conscious Evolution, as co-authored1989)
Hendrik
Leenders:
Eenheid van vier. http://kipdrego.wordpress.com/2012/04/07/eenheid-van-vier-2/
De Bijbel. http://unitoffour.blogspot.be/2010/04/de-bijbel.html
Europa is gedoemd door
zijn eigen ontwikkeling. https://kipdrego.wordpress.com/2012/08/01/europa-is-gedoemd-door-zijn-eigen-ontwikkeling/
Alleluja, de Heer zij
geprezen. Http://oldwarrior-sudumathya.blogspot.be/2010/03/de-heer-zij-geprezen-haleluja.html
Rwanda, de genocide op
geesten uit het verleden: http://kipdrego.wordpress.com/2012/03/11/rwanda-de-genocide-op-geesten-van-het-verleden/
De gruwel van het
kannibalisme. http://kipdrego.wordpress.com/2010/09/13/de-gruwen-van-het-kannibalisme/

Geen opmerkingen:
Een reactie posten